اکوسیستم نام آفرینی

قبلا در مورد استارتاپ و رویداد استارتاپ ویکند مطلبی نوشتم. بعد با هم فکری نسرین و سعید تصمیم گرفتیم تا از رویدادهای برگزارشده آماری جمع کنیم و ببینم نتیجه این همه رویداد که پشت سر هم برگزار میشه چی هست ؟

متاسفانه اطلاعات بدرد بخوری که بشه به صورت فنی و دقیق این موضوع رو بررسی کرد نتونسیتم  به دست بیاریم یا ترجیح دادن در اختیار ما قرار ندن. در کل مقداری عددد دستمون رسید که با همین اعداد یک اینفوگرافی درست کردیم.

اینفوگرافی استارتاپ ویکند ایران 92-91

با کلیک بر روی عکس بالا میتوانید فایل اصلی رو ببنید.

خوب 18 دوره در طی تقریبا 19 ماه برگزار شده یعنی میشه گفت عمر این رویداد یه چیزی حدود یک سال و نیم هست. و همون طور که در اینفوگرافی هم ذکر شده مبلغی بیش از 100 میلیون تومان از طرف شرکت کنندگان برای حضور در این رویداد هزینه شده. با توجه به این که خودم از نزدیک در برگزاری یکی از این رویدادها بودم میدونم که تقریبا چیزی حدود 1.5 برابر این مبلغ هم از اسپانسرها دریافت و هزینه شده. که سر جمع میشه حدود 250 میلیون تومان. البته لازم به ذکر هست که ابن مبلغ وارد جیب شخص و اشخاص خاصی نشده. اما موضوع اصلی نتیجه ای هست که باید بعد از صرف این همه هزینه و انرژی باید حاصل بشه، که به نظر من نشده.

من نمیخوام بیام دوباره استارتاپ و استارتاپ ویکند رو تعریف کنم. اما به نظر خودم این رویداد با این همه سروصدا خروجی خاصی نداشته. اصولا از این 132 ایده‌ای که در این رویداد ها اجرا شده شاید کمتر از 10-15 تا در حال پیگیری نیستن که اونها هم فکر نکنم به شکل استارتاپی پیشرفت کنن، فوق تبدیل میشن به شرکت سهامی خاص یا مسئولیت محدود.

خوب اگر نگاهی بکنیم به 10 استارتاپ برتر سال 2013 در خارج از کشور (http://www.forbes.com/pictures/emjl45himd/sonoma-cider) حداقل درآمد سالانه بالای 1.2 میلیون دلار هست، در حالی که اگر مجموع درآمد 10 استارتاپ برتر کشور رو محاسبه کنیم شاید به مبغ 100 میلیون تومان هم نرسیم.

مشکل کجاست ؟ فقط لطفا نگید اینجا ایرانه اوضاع خرابه. تو همین اوضاع به اصلاح خراب گردش مالی روزانه دیجیکالا یک میلیارد و 200 میلیون تومان هست، چرا ما به اون سطح نمیرسیم ؟

به غیر از تجربه نیم بندی که شرکت کنندگان در این رویداد کسب میکنند، تنها برنده ماجرا موسسه ای هست که اسم و پرچم کارآفرینی رو یدک میکشه ولی هنوز به نظر شخص خودم به غیراز برگزاری همایش و رویداد کار خاصی نکرده. کانون کارآفرینی ایران یا اگر نام واقعی ثبت شدش رو بگیم “کانون کارآفرینان صنعتی کشور” در واقع برنده اصلی این ماجرا هست. کانون حتی رویدادهایی که در اون دخالتی هم نداشته رو به نام خودش زده یا خودش رو به عنوان حامی نشون داده، کما این که در رویدادها و همایش هایی هم بوده که اصلا حامی نبودن ولی در وبسایت موسسه خودشون رو به عنوان حامی معرفی کردن. مثل استارتاپ ویکند تبریز که غیر از سنگ اندازی و ایجاد مشکل کار دیگه نکردن و یا “اولین همایش تخصصی طراحی واکنش‌گرا” که در اصل شبکه تبلیغات حامی بوده نه کانون.

در آخر روی حرفم با کانون هست و دو سوال دارم که خوشحال میشم جواب بدن:

  1.  به غیر از برگزاری رویداد و همایش و مطرح کردن نام خودتون چه حرکت مفیدی برای اکوسیستم کارآفرینی کشور کردید ؟
  2. چرا با تغییر و استفاده از نام “کانون کارآفرینی ایران” طوری برخورد میکنید که همه (چه در داخل چه در خارج) فکر کنن که با یک موسسه ملی روبرو هستند ؟ 

28 comments on “اکوسیستم نام آفرینی

  1. ایمان داودیان on

    سلام دوستان

    به عنوان یک برگزار کننده و تسهیلگر رویداد های استارتاپ ویکند توی ایران لازم میدونم به چند تا نکته اشاره کنم.

    من به شخصه توی ۱۰ استارتاپ ویکندی که تا الان توی کشور برگزار شده حضور داشتم. چیزی که هدف استارتاپ ویکنده این نیست که حتما بعد از هر رویداد چند تا خروجی سود ده داشته باشه یا تیم به کارشون ادامه بدن چون این دست خود شرکت کننده هاست که تصمیم بگیرن در عین حال که اگه ادامه بدن برنده واقعی اونان. هدف اصلی اینه که آموزه های کارفرینی و مباحثی که برای شروع کسب و کار لازمه و تجربه کار گروهی به افراد منتقل بشه . که همین طور هم هست هر کسی که بعد از هر استارتاپ ویکند شرکت می کنه به این نکته اشاره میکنه که یکی از بهترین تجربه های زندگیشو توی استارتاپ ویکند گذرونده. حالا با این رشدی که توی برگزاری استارتاپ ویکند ها توی ایران هست نکته خیلی مثبتیه چون افرادی که شرکت می کنند تقریبا همه برای اولین بار شرکت میکنند یعنی تعداد زیاد برگزاری این رویدادها به معنی اشباع اون نیست چون هنوز افراد زیادی از سراسر ایران هستند و خواهند بود که میتونند این تجربه منحصر به فرد رو داشته باشند. در مورد نکاتی دیگه ای که در مورد سود و اسم کانون کارفرینی و … اشاره کردید باید بگم اصلا خوب نیست بدون اطلاع وقتی از نزدیک در ارتباط نیستید مطلبی رو بنویسید و منتشر کنید خود من و بقیه دوستان برگزار کننده هستیم که از این کمک ها اطلاع داریم . پس بهتره از فکر خودتون مطلبی منتشر نکنید. نکته مهم ماجرا اینه که کسانی که دلسوز این فضا هستند با هر اختلاف نظری تمام انرژی شون رو گذاشتن تا این حرکت ادامه پیدا کنه و فضا بهتر بشه. تمام این کارها داوطلبانه هست و اغلب برگزار کننده ها ضرر مالی میکنند اما در کنار اون هرکس هدفی برای این کار داره که میشه به ساخت اکوسیستم اون منطقه و منافع دراز مدت اون اشاره کرد. توی اخرین استارتاپ ویکندی هم که امسال در بیرجند برگزار شد تقریبا از اکثر نقاط ایران افراد درگیر این حوزه حضور داشتن از تبریز- تهران- مشهد و… همه روی این نکته تاکید داشتن که باید این حرکت ادامه پیدا کنه و راه حل های خودشون رو برای سال ۹۳ در میون گذاشتن.
    استارتاپ ویکند ۷ سال داره توی دنیا برگزار میشه و هنوز هم جا برای رشد داره توی ایران هم تازه ۱ سال این حرکت خوب شروع شده بهتره به جای اینکه جلو این حرکت خوب رو که میتونه به خیلی ها کمک کنه بگیریم کمک کنیم تا با مشکلات کمتر به کار خودش ادامه بده حداقل اگه کمک نمیکنیم مشکل ایجاد نکنیم.

    موفق باشید

    • پیام صادری on

      من هم نگفتم که همه این استارتاپ ویکند ها باید خروجی داشته باشه. من خودم هم توی 2 تا بودم و برای من هم یکی از بهترین تجربیاتم هست.
      من خودم هم جزو برگزارکنندگان بودم و دیدم و شنیدم که چجوری کمک میکنن! و ضرر مالی رو هم دیدم. ضمنا و از فکر خودم مطلب منتشر نکردم.

      ادامه حرکت خوب هست اگر واقعا تجریبات منتقل بشه. الان بیشتر این رویداد تبدیل به مسابقه شده، بعضی ها فکر میکنن توی چیزی شبیه ACM شرکت میکنن.

      • ایمان داودیان on

        من اسم شما رو توی برگزار کنندگان شهرها ندیدم میتونم بپرسم کدوم شهر؟
        اگه منظورتون تبریز من نظری نمیدم تا خود برگزار کننده ها مثل آرش میلانی در این مورد مطلبشونو بنویسن چون قراره تمام این موارد گفته بشه تا کسانی که از اصل موضوع چیزی نمیدونن گمراه نشن.
        به نظرم شاید رویداد های بقیه شهرها رو از نزدیک ندیدن فکر میکنین با این تعداد رویداد کیفیت لازم رو نداره و کسی چیز زیادی نصیبش نمیشه. اما حداقل تجربه من توی همه این شهرها این بود که تفاوت آنچنانی از نظر کیفیت بین این شهرها نیست .
        همه همون چیزایی رو که باید از یه رویداد استارتاپ ویکند یاد بگیرن یاد میگیرن.
        در آخر هم به نظرم بهتره همه بیشتر به سمت همدلی توی این فضا حرکت کنیم تا فضا از اینی که هست بهتر بشه.
        توصیه میکنم این ویدیو رو هم ببینید:
        http://www.aparat.com/v/6zfF3

        • پیام صادری on

          من لازم ندیدم مثل کانون اسمم رو بکنم تو چشم این اون. از آرش میلانی بپرسین میگن که من بودم تو برگزاری یا نبودم.
          حرف من در مورد کیفیت برگزاری توی شهر خاصی نیست. ضمنا هدف من هم این نیست که این رویداد رو بد جلو بدم یا بگم توش شرکت نکنید.
          بحث اصلی این هست که این رویداد از “وسلیه بودن” به “هدف” تبدیل شده

        • آرش میلانی on

          چندین ماه قبل از رویداد و در طی استارتاپ ویکند تبریز پیام صادری عزیز یکی از مهره‌های کلیدی بود که اگه نبود مطمئن هستم بسیار از قسمت‌های برگزاری رویداد می‌لنگید. پیام هیچوقت نخواست که اسمش جزو برگزارکننده‌ها قرار بگیره.

          من از طرف تیم برگزاری باز هم ناخودآگاه باید از همیاری دوش به دوش و شبانه روزی پیام در جریان این رویداد تشکر می‌کنم.

    • Nasrin on

      🙂 نوشته شما :
      به این نکته اشاره میکنه که یکی از بهترین تجربه های زندگیشو توی استارتاپ ویکند گذرونده.
      و جواب من اینکه آره کلی میگن و میخندن چرا که نه ؟؟ چرا خاطره خوبشون نشه ؟

      نوشته شما :
      استارتاپ ویکند ۷ سال داره توی دنیا برگزار میشه و هنوز هم جا برای رشد داره توی ایران هم تازه ۱ سال این حرکت خوب شروع شده بهتره به جای اینکه جلو این حرکت خوب رو که میتونه به خیلی ها کمک کنه بگیریم کمک کنیم تا با مشکلات کمتر به کار خودش ادامه بده حداقل اگه کمک نمیکنیم مشکل ایجاد نکنیم.
      ایکاش واقعن بشه گفت حرکت خوب …. چرا از نقد میترسید ؟؟؟؟؟ نقد کردن همیشه کارها رو بهتر میکنه …

      • ایمان داودیان on

        به نظرتون فقط خوش میگذرونن؟ چیزی یاد نمیگرن؟
        اینی که شما نوشتین و اسم کانون کارآفرینی رو توی نوشته روش خط زدین نقد منطقی نیست.
        نقد وقتی خوبه در کنار قسمتی که به نظرتون خوب نیست قسمت مثبت رو بنویسین.
        من و امثال من از این راه کسب درآمد نمیکنیم که از نقد بترسیم.

        • پیام صادری on

          خط زدم چون چیزی به این نام وجود نداره و فعالیت این مجموعه با نامی که ثبت نشده و قانونا نمیتونن ازش استفاده کنن درست نیست. نام واقعی این مجموعه “کانون کارآفرینان صنعتی کشور” هست.

        • Nasrin on

          خودتون رو جدا نبینین 🙂 اتفاقن ما هم در روند مستقیم برگزاری رویداد تبریز بودیم و میدونیم کار به چه صورت هستش.
          و البته نمیشه گفت چیزی یاد نمیگیرن ولی تو دو تا رویداد دیدیم چیزی که مونده همون خوشی و خنوشونه چرا فرار میکنیم نمیدونم 🙂
          چیزی یاد گرفتیم ؟/؟ از این همه ایده از سال 91 تا حالا بشمرین افرادی رو که از این رویداد و ایده هاشون به جایی رسیدن و ….
          نه اینکه هیچی هیچی یاد نمیگیریم ولی واقعن نمیشه گفت کارآفرینی صورت گرفته
          🙂

  2. ایمان داودیان on

    در مورد این صحبتتون که نوشتید : “متاسفانه اطلاعات بدرد بخوری که بشه به صورت فنی و دقیق این موضوع رو بررسی کرد نتونسیتم به دست بیاریم یا ترجیح دادن در اختیار ما قرار ندن. ”

    حداقل با بنده در تماس بودید ایمیل شما این بود :


    لطفا مجموعه اطلاعات زیر رو برای آماده سازی یک اینفوگرافی برای اینجانب ارسال کنید

    تعداد شرکت کنندگان
    به تفکیک جنسیت
    به تفکیک گرایش هنگام ثبت نام
    تعداد کل ایده ها
    تعداد، نام و شرح کوتاه از ایده های انتخاب شده
    نام مربی ها و برگزارکننده ها
    نام سخنران ها

    چه اطلاعاتی رو میخواستید که برگزار کننده ها ترجیح دادن در اختیارتون قرار ندن؟

    • پیام صادری on

      والا همین اطلاعات عددی رو هم با هزار زور زحمت به ما دادن. الان خود شما چرا بعد از کلی تماس و پیگیری اطلاعات دور دوم رو ارسال نکردید ؟

      ما فقط این ها رو خواستیم این همه طول میکشه وای به وقتی که اطلاعات کاملتری میخواستیم.

      • ایمان داودیان on

        کلی پیگیری و تماس نبود یه تماس تلفنی بود که اونم پیگری نکردین. اونم تازه بعد از اینکه رویداد تموم شده بود.
        به دست آوردن این اطلاعات هم کار زیادی نداره حتی اگه تماس نمیگرفتین هم میتونستید از توی وب سایت جهانی و محلی رویداد اطلاعات رو بردارید.
        به غیر از مورد دوم و سوم همه اطلاعات شهرها با یه جست و جوی ساده توی اینترنت هست.

  3. امین on

    به عنوان یه برگزار کننده حرف هایی هست که دوست دارم با شما هم در میون بزارم.
    اول روی صحبتم با ایمان داوودیان عزیز که خیلی هم دوسش دارم ،هست. والا تا اونجایی که من پیامُ میشناسم پیام بدون دلیل و سند حرف نمی زنه و نمی نویسه. در مورد ارگانایزر بودن پیام هم اینُ بگم که پیام نخواست اسمش بین برگزارکنندگان باشه.تک تک ما ها هم مثل تیکه های پازل بودیم که اگه کنار هم نبودیم نمی تونستیم یه اثر به یادموندنی و جالب خلق کنیم.
    در مورد کانون هم باید عرض کنم خدمتتون که بنده به شخصه هم شاهد و هم مستنداتی دارم که بچه های کانون چه رفتار هایی کردن و چطوری جلوی پای ما سنگ اندازی می کردن.چون من با مجموعه های دیگه ای همکاری دارم که کانون رو میشناسن، با الگوهای رفتاری کانون و نسبتا با اخلاقیت گردانندگان این جریانات آشنا هستم.
    در ضمن شاید بین تیم های خوبی که میبینیم یک نفر هم باشه که خواسته یا ناخواسته به تیم ضربه میزنه که تیم برگزاری تبریز هم از این قائله مستثنا نبود که به وقتش و با مرور زمان مورد بررسی قرار میگیره و تمامی اتفاقات پشت پرده این جریانات هم نوشته میشه و در اختیار همه قرار می گیره.
    ایمان جان شما هم اگه میخواستی بین این کامیونیتی هم دلی ایجاد کنی با همون یک تماسی که پیام باهات داشته اطلاعات رو دسته بندی و در اختیار پیام میذاشتی . در مورد اینی که میگی هنوز جا داره این رویداد باز هم ادامه پیدا کنه باهات موافقم.
    کاش خود من هم جنبه نقد داشتم.

  4. یک رهگذر on

    این استارتاپ ویکند هم کم کم داره حاشیه هاش پررنگ تر از اصلش میشه ! هرچند که با اراداتی که به همه دوستان و سابقه حضور در این رویداد دارم ، اما با این حرف موافقم که خروجی استارتاپ ویکند میتونه خیلی بهتر از این باشه و متاسفانه نمره خوبی را نمیشه بابت خروجی یا تاثیر گذاری آن نسبت به آنچه در شعارش دیده میشه بهش اختصاص داد ، بزرگ ترین چیزی که افراد یاد میگیرند این است که یک کار موفق از دل یک کار تیمی میتونه بیرون بیاد که خیلی از کامپیوتری ها ذاتا این مطلب میدونن و حالا در قالب یک رویداد شمه ای از اون و کمتر از یک mvp واقعی را تجربه میکنند و به عبارتی شباهتی به دوره آموزش دفاعی دوم متوسطه داره که سه تا فشنگ بهت میدن میگن شلیک کن ، مطمئن باش در همین حد خروجی داره تازه اگه کمتر نباشه ولی امیدوارم قدری از حالت انحصاری خارج بشه و برگزار کنندگان بتونن با یک برنامه ریزی منسجم تر و بهتر از لحاظ کیفی و کمی به اصل مطلب کمک کنن و البته حرف های خنده دار هم نزنن که …. ممنونم که تا اینجا وقت گذاشتین
    🙂

  5. رهگذر2 on

    همه حرفها و نظرات رو خوندم و به جز اونها ذکر یک نکته هم مهمه بعد میرم حرف اصلی:
    یه آشنای گدا صفتی دارم ما (دوستمون که نیست!) 2 بار توی رویدادها شرکت کرده! دفعه اول ثبت نام کرده! دفعه دوم کارت دفعه قبل رو انداخته گردنش رفته تو! تازه مدیر تیم هم شده! یکمی بیشتر کنترل کنید که اگر این باگ زیرودی منتشر بشه کارتون ساختست هم از لحاظ اینکه کنترل بخواین بکنین یه سری “سفیدفکر” صداشون در میاد و کنترل هم نکنین شام آخر شبتون کم میاد (این داستان ها توی ایران البته نرماله! مثل 500000 فرد فوت شده که طی یکسال اخیر یارانه دریافت کردن =)) )
    و اما اصل مطلب:
    استارتاپ ویکند جای مهملیه! ایده وقتی توی یه جمعی گفته میشه یعنی به عام کشیده شده و وقتی چیزی در بوق استفاده میشه جنبه اطلاع رسانی داره و نه تصویر زیر خاکی و یه چیز با ارزش! پس اصلا از ریشه فکر شما انتظار زیادی داره! یعنی نباید فکر کنید یه ایده خوب میاد توی استارتاپ (گرچه کسی که ایده خوب نداره کلا استارتاپ نمیاد! دیوانست مگه!) ، طبق گفته وبلاگ lesen افراد مربی 70 درصدشون برای افزایش فالوئر میان! شایدم یه سری میان دوست دختر پیدا کنن! ولی اون عده کمی (یکی مثل آرمان انزانپور که الان چارترز رو لانچ کرده) به نظر من میان عملا سطح خودشون رو بین دانشمندای #خودجابزپندار بسنجن و ببینن جایگاهشون کجای قضیه ست! یک سری هم مثل چندتا از دوستای من برای پیدا کردن لینک میان!
    داستان دیگه هم اینکه مثلا سالار کابلی به چه دردش میخورد از همون اول بیاد استارتاپ؟ مگه آرش زاد روی ایده مسخره و چرت و پرت باایمیل سرمایه گذاری نکرده؟ سالار هم که کاری جز نقد کردن وبسایت ها تو مجلات زرد نداره که! پس میاد بگه چی؟! میاد خوشبگذرونه! چرا؟ چون کار و زندگی ندارن که! (حالا هی بگین شبکه منوتو کار کار اینگیلیساست! =)) )
    در ثانی همه اینها یک شعار دمده به عام کشیده شده ای دارن که میگه : “ما میخوایم دنیا رو به جای بهتری برای زندگی تبدیل کنیم” متاسفانه غافل اند که دنیا خودش از حضور همچنین عجایبی داره رنج میبره! پس یعنی درواقع اینو میخوام بگم چیزی که هنوز حتی پایه هاش وجود ندارن دنبال احداث پنت هاوس براش نباشید!!!
    به نظر من بهتره فعلا سعی کنید نحوه ایده دادن رو یاد بدید و نحوه کار گروهی ! اینکه در دنیا داره استارتاپ ویکند برگزار میشه و یهو ایران گلوله میکنه در هیچی عقب نباشه در دور همی ها و عشق و حال ها عکس بزاریم فیسبوک لایک بخوره بگیم مام هستیم عمرا عقب نمیمونن! ولی خوب شما بیاید یه ساختار شکنی کنید و استارتاپ ایران رو مجدد برای سال جدید شکل بدید! خیلی خوبه که بچه ها از همه شهر ها در این استارتاپ ها شرکت کنن! ولی خب بهتره که همه اونها در 3روز و هر شهر برای خودش و در آخر نتایج شیر و بنچ مارک شوند! اینطوری دیگه هر شهر هر موقع حال کرد یکی بگیره عین جشن تولد نمیشه ! و اصلا سالی یه دونه و سراسری خیلی بهتر میشه! حالا سیاوش محمودیان هم که هزینه شهرتش رو پدرش داره میده رو هم اصلا رله کنن رو شبکه آموزش همه ایران با هم ببیننش به همراه پوشش نجف زاده در 20:30 جالبتره تا با اسکایپ و اینترنت 128kbps !!!
    اما به هر حال همینکه شما دوستان دارین سعی میکنین با تمام مشکلات پیش رو تولید محتوا و فرهنگ کنین و مطمئنم که بعضی از شما جاهای حتی از جیب مایه گذاشتین جای تشکر و قدردانی داره ، اما این رو بدونید که آمپری که میخواین از ایرانی ها توی این قبیل امور بکشین اصصصصصصلا و ابدا منطقی و قابل ارایه نخواهد بود چرا که واقعیت همینه که ایرانی ها در حالت عادی از خیـــــــــلی چیزهای لازم الحضور عقب تر اند که بخواهند به درک درستی از اینچنین رویدادها و مفاهیمی استناد کنند. روش خودتون رو تغییر بدید ، اجازه بدید تاثیرتان ماندگار و با ارزش شود.

    • آرش میلانی on

      شما گفتید که «طبق گفته وبلاگ lesen افراد مربی 70 درصدشون برای افزایش فالوئر میان» من نتونستم در جایی از وبلاگ سعید چوپانی این جمله رو پیدا کنم که مربی ها هستند که 70 درصشون برای افزایش فالوئر میان. لطفن دقیق تر ارجاع بدید به مطالب.

      • امیرحسین حسینی amirjh.ir@gmail.com on

        جناب میلانی عزیز در پاسخ کامنت گودزیلا هم عرض کردم و مجددا و اختصاصا در پاسخ خودتون تکرار میکنم بنده منظورم شما نبودید ، ببینید یک سری افراد هستند که با حضور توی این داستان ها و هزینه ای درحد یک وبلاگ میان کلی فالوئر (شما بگو مرید و مرشد!) درست میشه از این طریق! خب! اتفاقی که میفته یک سری انحراف در معیارات ذهنی خواننده ها جا میفته که میگن این افراد به اصطلاح متخصص تاثیراتی ممکنه بزارن که شاید صحیح نباشن! در ایران دریچه های راه یابی به دنیا های واقعی کم هستن و آدم ها خودشون رو با همین شخصیت ها میسنجن و ملاک قرار میدن و قدم بر میدارن! از حرف من ناراحت نشید! توسعه برند شخصی خوبه و لی نه به هر قیمتی! من از این جهت میگم با ایمیل مهمله به خاطر اینکه خسته شدم از بس میبینم در ایران روی یه ایده عاد فکر و هزینه نمیشه و همه به جای فن آفرینی دارن میانبر آفرینی میکنن در حد جلبک! بیش از 3 اپلیکیشن الان در کافه بازار هست که همین کار رو داره انجام میده! و آقای گودزیلا (یا پاندا یا هر اسمی که بنده مطلع نیستم) دارن ازش بعنوان یه ترمیناتور آی تی یاد میکنن واقعا هم به اون شدت چیز با ارزشی نیست! ولی بد نیست!! اما آخر خط هم نیست! نمیدونم تونستم منظورم رو برسونم یا نه؟! در مورد این هم که چرا بنده هیچ کاری نمیکنم خب عرصه رو خالی گذاشتیم دوستان تنه شون به تنه ما نخوره خاکی بشن ناراحت شن! چه کار کنیم؟ همین دو تا کامنت کم مونده گودزیلا جان بیاد ما رو نوش جان کنه! چه برسه به اینکه کلی زمان بزاریم تولید محتوا کنیم آخرشم دو نفر از همین آقایون ابر قدرت دو تا نقدمون بکنن 4 نفر به دلایل ذکر شده در کامنت وبلاگ سعید چوبانی بیان طرف رو لایک کنن اونوقت دیگه کسی حرف ما رو نمیخونه که! کانسپت عملا مجازی شده ی همون مکانیسم “گنده لات” های دوران دبیرستان هست! یه سری افراد زورشون زیاده اطرافیان برای خودشون جمع میکنن و متاسفانه شروع به دادن نظر میکنن حتی اگر هم چرت و پرت باشه دو نفر بحث میکنن ولی طبق گفته همین خود گودزیلا 10-20 نفر قبول میکنن و رد میشن! کمی به حرفهای من فکر کنید! وب جایی برای استفاده ای که ما داریم ازش میکنیم نیست! فقط رقابت الکی، چرا ؟نمیدونم، نقد های بیخود و غیر مهندسی خودش نوعی رقابته ، نقدی که زیرساخت یه موضوعی رو اصلا ازش خبر نداره و نقادی که خودش تا حالا حتی یه قرارداد و همکاری زیرساختی رو در کشور در زومه خودش نداره به هیچ عنوان نمیتونه نظر درستی داشته باشه، تا کفش های کسی رو نپوشیدیم نمیتونیم بگیم چرا اینطوری راه میری ، اون موقع هست که اگر مثل ما دنبال یه زندگی آروم هستین به کار خودتون در گوشه ای دنج مشغول میشید و نه به هار هار و دار دار کردن ، زمانی که برای اون حجم تعداد توییت داره صرف میشه رو متوسط در نظر بگیرین در پروفایل های توییتر و فیسبوک ، چطور اون فرد میتونه یه کار نیازمند پشتکار رو ادامه بده! من نمیگم اون ها بد هستن، ابدا! من میگم اونها اصلا از روش درستی استفاده نمیکنن و در دراز مدت موجب سقوط خودشونه! اما وجودشون لازمه ، تمام حرفهام رو گفتم که بگم شمایی که قدرت انجام و برگزاری یک رویداد رو دارید ، این جریان رو هدفمند کنید و جهت درست و مهندسی بهش بدید وگرنه تا سال 2100 هم ایران در همین وضعیت خواهد موند ، پاینده باشید.

    • گودزیلای وب فارسی on

      آقا شما اگر دلت از بعضی ها پره ربطی به قضیه این مطلب بنداره
      چه اینجا و چه تو وبلاگ سعید زوم شما روی دو فردی بوده که حداقل در ظاهر دلشون برای توسعه وب فارسی میسوزه.
      آقا “پسر” که فعلا از ترس پشت “رهگذر 2” قایم شدی، شما بگو ببنیم چی کار کردی به غیر کامنت زیر متن این و اون ؟
      حداقل سالار وبلاگ مینویسه 10-20 نفر چیز یاد میگرن. آرش زاد هم حداقل کاری که برای من کرده دیگه کله صبح جلوی دکه علاف نیمشم ببینم تو این مملکت چی میگزره، قشنگ سر وقت 8 صبح همه روزنامه ها روی میزم هست.
      بگو ببنیم به غیر عکس جلوی پیزا کار دیگه هم کردی ؟

      • امیرحسین حسینی amirjh.ir@gmail.com on

        اوخ اوخ پسر همینکه شما از سالار ک یه چیزی یاد میگیری عـــــــــالیه! همین فرمون برو جلو لطفا!
        آقای میلانی بنده شما رو مد نظر نداشتم ما دورا دور فالتون میکنیم و دوستتون داریم مطلب رو بار دیگه به همراه آرامش با مطلب سعید چوبانی بخونید متوجه منظور میشید.
        گودزیلای عزیزم من قایم نشدم همینجام ! در ضمن اونجا “پیزا” نیست و “ایفل” هه! حالا شما هم انقدر عصبانی نشو باز هم میگم خیلی خوبه که هیرو های وب فارسی اینگونه افراد رو شامل میشن باعث بسی خوشحالیست چون اینجوری همیشه واسه یه سری افراد بازار کار خاص خودشون موجود خواهد بود!
        اگر کمی از اسامی واقعی تر استفاده کنید و خوی پاندا و گودزیلا نگیرید بیشتر آشنا میشیم و میفهمیم کی چی کار کرده 🙂 همچنین تحلیل های درست تری از اثرات مخرب اخلاقیاتی که یه سری افراد روی همون وب جوان فارسی که شما براش هلکوپتری میزنی دارن جایگذاری میکنن میتونیم صحبت کنیم 🙂

        • گودزیلای وب فارسی on

          شما که این قدر ریز بین و نکته بین و به قول خودت منتقد به منطق هستی، چرا اسم من رو اون بالا ندیدی؟
          ضمنا من نه به عنوان کسی که کاری کرده که به عنوان یک شخص که داخل این جامعه هستم دارم می نویسم.
          برای نوشتن هم فکر نمیکنم حتما باید کار بزرگی کرده باشم یا حتما چیزی ترکونده باشم.
          من یه انسانم داخل این جامعه دارم زندگی میکنم و دارم سعی میکنم مشکلات رو مطرح کنم و شاید راه حل براش پیدا بشه.

        • سالار کابلی on

          زیاد خودتون رو ناراحت نکنید. دنیا انقدر بزرگه که برای همه جا هست. هرکسی هم میتونه نظر و روش خودش رو داشته باشه. برای همین من کاملا ناراحتی شما از خودم رو درک میکنم و بهتون حق می‌دم. اگر من کاری کردم که شما رو ناراحت کرده عذر میخوام.
          در هر صورت امیدوارم شما موفق باشید و بتونید کارهایی که من و دوستان نتونستیم انجام بدیم رو انجام بدید و کمبود وب فارسی رو با توانایی‌هاتون جبران کنید، چون در حال حاضر، کشور ما بیشتر از اینکه نیاز به مشکلات شخصی (مثل این کامنت‌ها) داشته باشه، نیاز به آدم‌های با استعداد و توانا داره. من وب‌سایت شما رو دیدم، با اینکه متاسفانه سعادت آشنایی ندارم باهاتون، به نظر با استعداد و توانمند هستید و از ته دل براتون آرزوی موفقیت دارم امیرحسین عزیز.

          • امیرحسین حسینی amirjh.ir@gmail.com on

            سلام و شبتون بخیر…
            ممنون از اینکه اینقدر شبکه اطلاع رسانیتون قدرت منده و به سرعت اکانت توییتر و وبسایت من رو باز بینی کردید.
            همونطور که گفتید در این دنیا برای همه جا هست همونطور که در اتوبوس های BRT برای همه جا بود! خب اینکه من نقود (فکر میکنم بشه گفت جمع مکسر نقد) در مورد مسایل مختلف رو گاها در تایم لاین هام میبینم و برام جالب توجه هستن و با ادبیات شیرین شما در برخی مسایل آشنام هستم فکر نمیکنم پاسخ زیبا روی شما بخواد واقعیت اینکه الان چقدر در انتها علیه سمت چپ ذهنتون به من و وبسایت بوت استرپیم خندیدین که خب واقعا هم خنده داره انکار کنه که نوش عشق!
            بالغ بر 2000 کلمه گفتم اما پاک کردم بهتره این بحث ادامه پیدا نکنه برداشت هم آزاده! طبق گفته سالار هم توی این دنیا جا زیاده ، راست میگی ، خیلی عمیق بود.

            • سالار کابلی on

              والا من نمیدونم که شما چرا اینطوری در مورد من فکر می‌کنید. من اصلا اکانت توییترتون رو ندیدم. متوجه هم نشدم وب‌سایتتون بوت‌استرپه. فقط تخصصایی که بلدین رو دیدم و چند تا کاری که گذاشته بودید. اصلا هم خنده نداشت چون عالی بود، تعارف که ندارم باهاتون.
              در مورد اون ۲۰۰۰ کلمه هم، من ممنونم که وقت گذاشتید، ولی خب من استقبال میکنم که ایمیل بدی بهم و در مورد ناراحتیت از من باهم حرف بزنیم، من اون کسی نیستم که شما تو فضای مجازی مثل توییتر می‌بینی، قطعا اگر من رو از نزدیک میشناختی انقدر از من بدت نمیومد! به امید دیدار. موفق باشی امیرحسین جان 🙂

  6. nasser on

    مثاله از ایجا ناشی میشه که توی استارت آپ ها نه سرمایه گذاری شرکت می کنه و نه شرکت معروف در زمینه وب. دور هم جمع شدن یک عده واقعا خلاق و با معلومات بالا بدون سرمایه هیچ استارت آپی رو نمی تونه زنده نگه داره. خودتون هم بهتر می دونید که یک وب سایت وقتی می تونه نتیجه بگیره که حداقل 1 سال بدون سود و با تزریق سرمایه کافی بتونه سرپا بمونه. بتونه تبلیغات کنه ، بتونه مدارم تولید محتوا بکنه و بتونه دائم سیستم رو توسعه بده
    افراد متخصص ولی بدون سرمایه تو نیمه های همین راه مسیر و عوض می کنن و برمیگردن به وضعیت سابقشون چون مشکل اصلی سرمایس

    • آرش میلانی on

      ناصر جان با اینکه هدف از استارتاپ ویکند این نیست که تیمی که در اون رویداد تشکیل میشه حتمن بعد از رویداد هم باقی بمونند و یا حتا در همان رویداد سرمایه گذار جذب کنند اما گفته شما از ایم بابت صحیح هست که در حال حاضر سرمایه گذارای خطر گذیر در ایران به صورت فعال نداریم و اگر داریم هنوز در مراحل اولیه شکل گیری اونها هستیم.
      اما چی میشود کرد، شما به عنوان فردی خلاق و با روحیه کارآفرینی حس می کنید که می توانید با تلاش خودتون راه حلی برای مشکلات جامعه پیدا کنید و بسازید. دست رو دست میگذارید تا سرمایه گذار پیدا کنید و یا اینکه هر طور شده مثلن با کار کردن دو ساعت در روز ایده خودتون رو عملی می کنید؟
      راه حل ساده و ایده آلی است؟ نه به هیچ وجه. آیا شدنی است؟ بله. خیلی از استارتاپ ها در آمریکا از همین طریق ایجاد شدن.

Comments are closed.